Landschapsarchitectonisch concept

Met het hergebruik van het vroegere militaire terrein voor recreatie, wonen, wetenschap en handel werden ook in de vrije ruimte en de landschapsruimte essentiële verbeteringen doorgevoerd. Hierbij is een synthese van de aanwezige gunstige ligging en van de aanspraken uit het toekomstige afwisselende gebruiksprofiel te vinden. Niet de expositie van 2004 staat op de voorgrond, maar de woon- en verblijfswaarde voor het komende decennium.

Basisrichtlijn uit de actuele wetgeving is het vergaande terughouden en wegsijpelen van neerslag op het terrein zelf, wat tot reliëfveranderingen door op- en afdracht leidt. Tegelijkertijd moet het element "water" ook landschapsarchitectonisch aangenaam gepresenteerd worden. Dat gebeurt primair in de vorm van dominante waterloop bij de stedenbouwkundige scheidslijn tussen het wetenschapspark en het toekomstige woongebied. De overige contrasteren in hun expressie door middel van vorm met het aangrenzende natuurgebied.

Op het terrein van de vroegere Kürenzer sportvelden werd de aangevallen bodemmassa gebruikt om de aantrekkelijke vrije ruimte met een zicht op het dal van de centrale verkeersontsluiting af te koppelen. De opgezette aardsculptuur met de “Turm Luxemburg” moet daarbij ook op de lange termijn de verbondenheid met de naburige stad benadrukken en correspondeert daarom met de watertoren en de televisietoren. De sportvelden met verenigingsgebouw, daartoe behorende gastronomie en een biertuin benutten in verbinding met de afwisselende aanbiedingen het aangrenzende speelterrein en de gunstige ligging en worden in de toekomst belangrijke gemeenschapsfuncties voor de bevolking van Trier en haar omgeving.

Voor de aanspraak op de vrije ruimte is het belangrijk dat er voorzichtig wordt omgegaan met de voorhanden zijnde ecologische hoogwaardige oppervlakten van zowel het Brettenbachtals als de ontwikkelingsperspectieven voor de vandaag de dag afgesloten bosoppervlakten aan de stadszijde van de Petrisberg. Door zichtspillen wordt de ecologische waarde verhoogd en tegelijkertijd een waarneembare verbinding met de dalstad gemaakt. Tevens werd de historische grafheuvel van de "Franzensknüppchens" weer levendig gemaakt. 

Het gehele areaal werd ontsloten over de ruggengraat van de gedeeltelijk te herbouwen Pluwiger respectievelijk de Sickinger Straße met een in de diepte ontsloten wegennet, dat 
- rekening houdend met de topografie – zonder barrières te gebruiken is.

Ook terzijde van de nagestreefde nieuwe bebouwingen zullen architectonische accenten in het vervolg het landschap vormen: 
· De waterloop als verblijfsplaats tussen het wetenschapspark en wonen
· De “Taberna”, een "Venster naar cultuurlandschap"
· De "Turm Luxemburg" als bijdrage aan de naburige stad
· Een restaurant met biertuin als toekomstig communicatiepunt
· Het Forum als weerbestendige manifestatieplaats voor ongeveer 500 toeschouwers 
· Het "Object stadszicht" in de westelijke bossleuf
· Het “Maronenhain” als "Bos van Woorden" als herinnering aan de internering van J.-P. Sartre